چگونه براى سفر آخرت آماده شويم؟
بر هر مسلمانى لازم است ـ در عين تلاش و كوشش براى حيات آبرومند ـ هميشه خود را براى سفر آخرت و انتقال به سراى ابدى آماده سازد، چرا كه مرگ خبر نمى دهد. بنابراين، بايد از گناهان توبه و حقوقى را كه بر ذمّه دارد - اعمّ از حقوق خدا و خلق - ادا نمايد; مخصوصاً كسانى كه آثار مرگ را در خود مشاهده مى كنند و يا به سنّ پيرى مى رسند، لازم است بيش از ديگران، اين امور را رعايت نمايند.
همچنين اگر كسى را آزار داده، يا حقّ كسى را ضايع ساخته، آبروى مسلمانى را برده و از كسى بدگويى [ادامه توضیحات]
همچنين اگر كسى را آزار داده، يا حقّ كسى را ضايع ساخته، آبروى مسلمانى را برده و از كسى بدگويى [ادامه توضیحات]
اَللّهُمَّ فاطِرَ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ، عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ، اَلرَّحْمنَ
خدايا اى آفريننده آسمانها و زمين و داناى غيب و شهود و بخشاينده
الرَّحيمَ، اِنّى اَعْهَدُ اِلَيْكَ اَنّى اَشْهَدُ اَنْ لااِلهَ اِلاَّ اَنْتَ، وَحْدَكَ لاشَريكَ لَكَ،
مهربان من عهد مى كنم با تو كه براستى گواهى دهم كه معبودى نيست جز تو يگانه اى كه شريك ندارى
وَاَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ، وَ اَنَّ السّاعَةَ آتِيَةٌ
و به اين كه محمّد صلى الله عليه و آله بنده و رسول توست و به اين كه قيامت خواهد آمد
لارَيْبَ فيها، وَ اَنَّكَ تَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُورِ، وَاَنَّ الْحِسابَ حَقٌّ، وَ اَنَّ الْجَنَّةَ
شكّى در آن نيست و به يقين تو مى انگيزى هر كه در گور است و حساب حق است و بهشت
حَقٌّ، وَ ما وَعَدْتَ فيها مِنَ النَّعيمِ مِنَ الْمَـأْكَلِ وَالْمَشْرَبِ وَ النِّكاحِ حَقٌّ،
حق است و هرچه نويد داده اى از نعمت ها از خوراكى و نوشيدنى و ازدواج حق است
وَ اَنَّ النّارَ حَقٌّ، وَ اَنَّ الاْيمانَ حَقٌّ، وَ اَنَّ الدّينَ كَما وَصَفْتَ، وَاَنَّ الاِْسْلامَ
و دوزخ حق و ايمان حق است و دين همان است كه تو وصف كرده و اسلام
كَما شَرَعْتَ، وَ اَنَّ الْقَوْلَ كَما قُلْتَ، وَ اَنَّ الْقُرآنَ كَما اَنْزَلْتَ، وَ اَنَّكَ اَنْتَ اللهُ
چنان است كه تو مقرّر داشته و گفته همان گفته توست و قرآن همان گونه است كه تو نازل كرده و به يقين تو خداى
الْحَقُّ الْمُبينُ، وَ اَنّى اَعْهَدُ اِلَيْكَ فى دارِ الدُّنْيا، اَنّى رَضيتُ بِكَ رَبّاً،
بر حق و آشكارى. و من عهد كنم با تو در دنيا كه من خشنودم به پروردگارى تو
وَبِاْلإِسْلامِ ديناً،وَبِمُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ نَبِيّاً، وَبِعَلِىٍّ وَلِيّاً، وَبِالْقُرْآنِ
و به دين اسلام و به پيامبرى محمّد صلى الله عليه و آله و به ولايت على و به كتابم قرآن
كِتاباً، وَ اَنَّ اَهْلَ بَيْتِ نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ اَئِمَّتى، اَللّهُمَّ اَنْتَ ثِقَتى
و به اين كه خاندان پيامبرت كه بر او و بر ايشان سلام باد امامانند خدايا تويى تكيه گاهم
عِنْدَ شِدَّتى، وَ رَجائى عِنْدَ كُرْبَتى، وَعُدَّتى عِنْدَ الاُْمُورِ الَّتى تَنْزِلُ بى،
در سختى و اميدم در گرفتارى و ذخيره ام در پيش آمدها
فَاَنْتَ وَلِيّى فى نِعْمَتى، وَ اِلهى وَ اِلهُ آبائى، صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِهِ،
پس تويى ولى نعمت من و معبود من و معبود پدرانم درود فرست بر محمّد و آلش
وَلاتَكِلْنى اِلى نَفْسى طَرْفَةَ عَيْن اَبَداً،وَانِسْ فى قَبْرى وَحْشَتى،وَاجْعَلْ
و مرا به خودم وامگذار چشم برهم زدنى هرگز و در وحشت قبرم انيس من باش و قرار ده
لى عِنْدَكَ عَهْدَاً يَوْمَ اَلْقاكَ مَنْشُوراً.
برايم در پيش خود پيمانى گسترده در روز ديدارت.
رسول خدا(صلى الله عليه وآله) در ادامه فرمود: «اين عهد و پيمان ميّت است با خدا، در روزى كه مى خواهد، وصيّت كند و وصيّت بر هر مسلمانى لازم است».(2) (سپس وصيّت هاى خود را بگويد).
بايد توجّه داشته باشد بيش از ثلث اموال خود وصيّت نكند، زيرا شرعاً نافذ نيست، مگر آن كه همه ورثه رضايت دهند كه بيش از ثلث وصيّت كند و محروم كردن بعضى از ورثه نيز جايز نمى باشد; زيرا دو سوم باقيمانده مال، طبق قانون ارث تقسيم مى شود; ولى مى تواند تا حدّ يك سوم اموالش را براى افرادى كه نياز بيشترى دارند يا مورد توجّه اوست وصيّت كند.
بايد توجّه داشته باشد بيش از ثلث اموال خود وصيّت نكند، زيرا شرعاً نافذ نيست، مگر آن كه همه ورثه رضايت دهند كه بيش از ثلث وصيّت كند و محروم كردن بعضى از ورثه نيز جايز نمى باشد; زيرا دو سوم باقيمانده مال، طبق قانون ارث تقسيم مى شود; ولى مى تواند تا حدّ يك سوم اموالش را براى افرادى كه نياز بيشترى دارند يا مورد توجّه اوست وصيّت كند.
