اهميّت و آثار دعا و مناجات
▼

اهميّت و آثار دعا و مناجات

همان گونه كه در آغاز كتاب گذشت، دعا و مناجات يكى از بهترين وسيله هاى ارتباط معنوى با خداوند و كسب صفاى باطن و تهذيب نفس است.
اگر دعا كننده بداند چه كسى را مى خواند و در برابر چه بزرگى به راز و نياز مشغول است و چه مفاهيم بلندى در دعاهاى معروف آمده است، چنان سرمست از باده مناجات مى شود كه هيچ لذّتى را در عالم با آن برابر نمى يابد.
دعا و مناجات، روح را صفا، جان را پاكى و دل را نورانيّت مى بخشد.
تضرّع و زارى در پيشگاه حضرت حق و راز و نياز در محضر معبود متعال و غلتيدن مرواريد اشكى بر چهره بنده و زدودن غبار غفلت و گناه به وسيله سرشك پشيمانى، همه و همه نمودهاى بندگى و امتياز انسان از ساير موجودات و وسيله اى براى كسب بالاترين افتخارِ عالم خلقت است.
وقتى كه دل شكسته مى شود و اشكى بر گونه ها روان مى گردد و زبان به تسبيح و تقديس الهى باز مى شود و در پى آن كلماتى در استغفار و عذرخواهى ادا مى گردد، پيوند و ارتباط با حضرت احديّت تحقّق مى يابد و آن زمان بهترين لحظه عرض حاجات و بيان خواسته هاست.
* * *
با هر زبانى و با هر كلمه اى كه بتوان بندگى را رساند و استغفار و توبه كرد و نيازها را برشمرد با ارزش است; ولى بدون ترديد، دعاها و مناجاتى كه از طريق والاترين مخلوقات عالم امكان و برترين بندگان شايسته الهى رسيده است، جامع، بدون نقص و انسان ساز است، و هر دعايى خود مجموعه اى از درسهاست.
مناجات ها ودعاهايى كه از جانب معصومين(عليهم السلام) رسيده است،چون از بينش عميق خداشناسانه اى برخوردار است و از انسانهاى كامل و راسخان در علم و دانش صادر شده است، از هر نظر قابل اعتماد است و در آن هيچ يك از عوارض جارى در ميان اوراد نشأت گرفته از افكار بشرى وجود ندارد.
آنان چون خدا را به خوبى شناخته اند و اوصاف او را به خوبى مى دانند، آنچه بر زبانشان در دعا و مناجات جارى شده است، پيراسته از خرافات و تعبيرات ناموزون است.
* * *
دعاهايى كه از طريق خاندان عصمت(عليهم السلام) رسيده است به قدرى از نظر محتوا و مضمون، عالى و بلند است كه خود دليل بر صحّت سند آنهاست و انسان به وضوح درمى يابد كه چنين كلمات و ذكرهايى، جز از وجود مقدّس آنان نمى تواند صادر شود و ديگران را ياراى اداى اين مضامين بلند نيست.
ما در اين بخش، دعاها و مناجاتى را ذكر مى كنيم كه علاوه بر بلندى محتوا و مضمون، از شهرت و يا اسناد قابل قبولى برخوردار باشد.
بار ديگر تأكيد مى كنيم آنگاه مى توانيم از دعا و مناجات بهره عميق و وافر بگيريم كه در معانى آنها دقّت كنيم و آن را در وجود خود پياده نماييم و به صورت درس هاى انسان سازى پيام آنها را بشنويم. ▲